خلاصه ی کلیدی:
· کارکنان بیمارستان ها می توانند در آموزش بیماران برای استفاده ازپایشگر پیوسته گلوکز یاCGM هنگام شروع آن در دوره بستری کمک کنند.
· پوشش بیمه ای و سواد دیجیتال از مهم ترین چالش های آغاز استفاده از CGM هستند.
۹اکتبر۲۰۲۵- پایش پیوسته گلوکز (CGM) را می توان با آموزش کارکنان بیمارستان، آموزش مؤثر بیماران و برنامه ریزی جامع برای انتقال به مراقبت سرپایی، با موفقیت در دوره بستری آغاز کرد.
در مقاله ی منتشر شده در مجله «علوم و فناوری دیابت»، دکتر میخائیل زیلبرمینت، استاد بالینی در بخش غدد، دیابت و متابولیسم در دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز، مدیر بیمارستانی غدد در مرکز پزشکان جامعه جانز هاپکینز، و رئیس بخش غدد، دیابت و متابولیسم در بیمارستان سابربن در بتزدا، مریلند، به همراه همکارانش، راهبردی برای آغازCGM در بیمارستان برای بیمارانی که کاندیدای مناسبی برای این دستگاه ها هستند، ارائه داده اند.
دکتر زیلبرمینت توضیح داد که سازمان غذا و داروی آمریکا(FDA) هنوز استفاده از CGM در دوره بستری را تأیید نکرده و بسیاری از بیمارستان ها در حال حاضر این دستگاه ها را تجویز نمی کنند. با این حال، او افزود که تدوین راهنمایی برای نحوه اجرای موفق CGM در بیمارستان ها بسیار ضروری است، به ویژه اگر در آینده تأیید FDA برای استفاده در بیمارستان صادر شود.
او گفت: «این مقاله خلأ موجود در دستورالعمل ها را پر می کند و ابزارهای عملی و راهبردی برای آغاز CGM در مرحله حساس انتقال از بیمارستان به خانه در اختیار تیم ها قرار می دهد».
در این مقاله ما با دکتر زیلبرمینت درباره مزایای آغاز CGM برای بیماران در دوره بستری، چالش های اجرای آن در بیمارستان و نحوه مدیریت انتقال به مراقبت سرپایی پس از ترخیص گفتگو کرده ایم.
چرا بحث درباره ی آغاز CGM در زمان ترخیص از بیمارستان اهمیت دارد؟
دکتر زیلبرمینت: من پزشک بیمارستان غدد هستم و هر روز می بینم که انتقال از بیمارستان به خانه برای افراد مبتلا به دیابت با چه مشکلاتی همراه است. این موضوع به ویژه مهم است چون ممکن است تغییرات زیادی در رژیم دارویی رخ دهد و خطر بروز عوارض وجود داشته باشد.
پیش از این،CGM مراقبت های دیابت در خارج از بیمارستان را متحول کرده بود، اما بیمارستان ها تا زمان ترخیص نقشه راه روشنی نداشته اند. می دانیم که تعدادی از بیمارستان ها در سراسر کشور در دوران همه گیری کووید-۱۹ تلاش کردند CGM را در بخش بستری به کار گیرند. با این حال، ما این مقاله را نوشتیم تا یک پروتکل عملی و مرحله به مرحله برای بیمارستان ها ارائه دهیم، چون هر بیمارستان اندازه و راهبرد متفاوتی دارد و تطبیق با آن زمان بر است.
آغاز CGM در دوره بستری چه مزایایی برای بیماران دارد؟
دکتر زیلبرمینت: CGM به بیماران امکان می دهد روند قند خون خود در هر لحظه ببینند -چیزی که تست های سنتی انگشتی نمی توانند ارائه دهند.
شروع CGM در بیمارستان به بیماران این فرصت را می دهد که زیر نظر متخصصان- چه مربی دیابت باشد یا متخصص غدد - آموزش ببینند و با اعتماد به نفس، ایمنی و استفاده صحیح آشنا شوند. برای مثال، بیماری داشتم که دچار افت شدید قند خون هنگام رانندگی شد و تصادف کرد. برای چنین بیماران پرخطری استفاده ازCGM می تواند از بستری مجدد جلوگیری کند، تعداد مراجعات اورژانسی را کاهش دهد و کیفیت زندگی آن ها را بهبود بخشد. ما از دوره بستری به عنوان فرصتی آموزشی استفاده می کنیم، نه صرفاً یک دوره درمانی.
پرستاران نیز نقش حیاتی دارند، چون اولین کسانی هستند که آموزش استفاده از دستگاه را در کنار تخت بیمار آغاز می کنند. با این حال، بسیاری از پرستاران دانش کافی درباره CGM ندارند. به همین دلیل تصمیم گرفتیم روی آموزش پرستاران سرمایه گذاری کنیم تا آموزش ها منسجم و مؤثر باشند.
چقدر رایج است که مراکز درمانی استفاده از CGM را در دوره بستری آغاز کنند؟
دکتر زیلبرمینت: فکر نمی کنم رایج باشد. وقتی در کنفرانس ها شرکت می کنیم، راهبردها و پروتکل های متفاوتی می شنویم. اما من معتقدم فقط تعداد محدودی از مراکز معمولاً مراکز بزرگ تر هستند که استفاده ازCGM را آغاز می کنند. در جانز هاپکینز، ما یک برنامه آزمایشی را در سه بیمارستان جامعه اجرا کردیم چون برنامه بیمارستانی غدد داشتیم. اما به طور کلی، پذیرش گسترده هنوز کُند بوده است.
یکی از دلایل این کندی، عدم تأیید CGM توسط FDA برای استفاده در بیمارستان است. چالش دیگر این است که بیشتر بیمارستان ها فرآیند ساختارمندی برای این کار ندارند. دقیقاً به همین دلیل این مقاله را نوشتیم: برای تسریع پذیرش و ارائه چارچوبی برای بیمارستان ها، از جمله آموزش پرستاران و کارکنان خط مقدم که نقش کلیدی در موفقیت این برنامه دارند.
برخی از چالش های آغاز CGM در زمان ترخیص از بیمارستان چیست؟
دکتر زیلبرمینت: به نظر من، پوشش بیمه ای و دریافت مجوز اولیه از مهم ترین چالش ها هستند. ما از نرم افزارهای شخص ثالث استفاده می کنیم که با شرکت های تجهیزات پزشکی بادوام ارتباط برقرار می کنند. پس از هر ثبت سفارش، حجم زیادی از پیام ها رد و بدل می شود. آن شرکت ها باید با بیماران تماس بگیرند و مجوز اولیه را برای تأیید بیمه دریافت کنند. آن ها با ما تماس می گیرند و ما نیز با آن ها تماس می گیریم. همه بیماران برای این فرآیند آماده نیستند و برای ما که در بیمارستان فعالیت می کنیم، پیگیری همه سفارش هایCGM ممکن است دشوار باشد.
ما باید مطمئن شویم که اولاً، بیمار از نظر شناختی بهبود یافته باشد. دوماً، باید سواد دیجیتال داشته باشد. منظورم از سواد دیجیتال این است که همه افراد به راحتی نحوه دسترسی به گوشی هوشمندشان را به یاد نمی آورند یا ممکن است رمز عبور را فراموش کرده باشند. مربی دیابت ما زمان زیادی را صرف بازیابی رمزها و دانلود اپلیکیشن ها می کند. در نهایت، مسائل فنی دیگر نیز مهم هستند. هر گوشی هوشمندی با هرCGM سازگار نیست.
ما باید پرستاران را آموزش دهیم تا بتوانند بر این موانع غلبه کنند. مربی دیابت ما در این زمینه بسیار مسلط است، اما گام بعدی ما این است که دانش پرستاران را ارتقا دهیم تا بتوانیم بر چالش های اجرایی غلبه کنیم.
چگونه متخصصان سلامت می توانند تشخیص دهند که کدام بیماران بهترین گزینه برای آغاز CGM در بیمارستان هستند؟
دکتر زیلبرمینت: توصیه من این است که تا حد امکان فراگیر باشید. در عین حال، باید اولویت را به بیمارانی بدهید که در معرض بیشترین خطر برای بستری مجدد و عوارضی مانند هیپوگلایسمی شدید، هایپرگلایسمی، دیابت کنترل نشده شدید، کتواسیدوز دیابتی یا ناآگاهی از افت قند خون هستند.
ما همچنین باید علاقه مندی بیماران را در نظر بگیریم. برخی بیماران می گویند علاقه ای ندارند، و این کاملاً قابل قبول است. برخی دیگر می گویند: «من آماده نیستم، فکر نمی کنم برایم مهم باشد.» به همین دلیل با مربیان دیابت و پرستاران همکاری می کنیم تا آمادگی بیماران را با شناسایی افرادی که درگیر و باانگیزه هستند، ارزیابی کنند.
آموزش بیماران و آغاز CGM در بیمارستان چه تفاوتی با شروع آن در محیط سرپایی دارد؟
دکتر زیلبرمینت: بیماران به دلیل بیماری در بیمارستان بستری هستند. بیمارستان محیطی منحصر به فرد است چون بیماران از تشخیص جدید بسیار متأثر و مضطرب هستند. آموزش در محیط بیمارستان باید ساختارمند و عملی باشد و گاهی نیاز به تقویت دارد. برای مثال، برخلاف کلینیک، ما می توانیم سنسورCGM را قبل از ترخیص نصب کنیم و نحوه اتصال آن به گوشی و دستگاه خوانش را نشان دهیم. بیماران می توانند الگوهای قند خون خود را به صورت لحظه ای و تحت نظارت مشاهده کنند، چون معمولاً یک یا دو روز دیگر در بیمارستان می مانند.
به همین دلیل معتقدیم که در محیط بیمارستان، پرستاران نقش حیاتی در تقویت آموزش ها و پاسخ به پرسش های بیماران در کنار تخت دارند. به همین دلیل خدمات را اولویت بندی کرده ایم و در آموزش پرستاران سرمایه گذاری می کنیم. بیماران فقط یک بار آموزش هایی درباره CGM نمی شنوند که آنها را فراموش کنند، بلکه چندین بار توسط اعضای مختلف تیم ما آموزش می بینند.
چه اقداماتی باید انجام شود تا بیمار هنگام شروع CGM، انتقال روانی از بیمارستان به مراقبت سرپایی داشته باشد؟
دکتر زیلبرمینت: اولین مورد، هماهنگی است. قبل از ترخیص، باید بیماران و ترجیحاً اعضای خانواده شان آموزش ببینند. نسخه CGM باید ثبت شود. ما به بیمار توضیح می دهیم که چگونه با ارائه دهنده مراقبت سرپایی که داده هایCGM را بررسی می کند، ارتباط برقرار کند.
اگرچه ماCGM را از طریق شرکت تجهیزات پزشکی بادوام تجویز می کنیم، اما دو کار انجام می دهیم:
1. ثبت دستور انجام یک پروسیجر که در آن نصب CGM را مستند می کنیم تا در آینده، اگر بخواهیم بررسی کنیم چه کسی CGM دریافت کرده، بتوانیم به آن مراجعه کنیم.
2. اطمینان از وجود لینک اشتراک گذاری داده ها. ما با دو شرکت تأمین کننده اصلیCGM همکاری داریم تا بتوانند دستگاه CGM را به پرونده الکترونیکی پزشکی ما متصل کنند.
در نهایت، چون بسیاری از بیمارانم را به مربی دیابت ارجاع می دهم، در یادداشت خلاصه پس از ویزیت می نویسم که لطفاً با مربی دیابت تماس بگیرید و وقت مشاوره برای آموزش سبک زندگی و نحوه استفاده از CGM بگیرید.
منبع:
https://www.healio.com/news/endocrinology/20251009/qa-cgm-initiation-during-hospitalization-offers-unique-opportunity-for-education